Nacionalni park TARA

Usnula u gustim šumama posutim nenadnim čistinama i livadama, oštrim liticima i mnogim pećinama nadvija se nad Bajinom Baštom jedna od najlepših planina u staroj Jugoslaviji, planina Tara sa visininom od 1000 do 1500 metara…

Tara je deo nacionalnog parka proglašenog 1981. godine – Nacionalni park Tara. To je područje zapadne Srbije koje obuhvata planine Taru i Zvezdu do reke Drine. Park je na površini od oko 22,000 hektara i sastoji se od planinskih vrhova i dubokih klanaca od kojih je najatraktivniji Drinski klanac. Najočuvanije i najboljeg kvaliteta šume u Nacionalnom parku Tara bogate su endemskim biljkama od kojih je napoznatija Pančiceva omorika.

Uprava parka se nalazi u Bajinoj Bašti. U park Tara je moguće stići iz Bajine Baste na Kaluđerske Bare ili preko Perućca na Mitrovac. Takođe moguć je pristup i preko Kremana za Kaluđerske Bare.

Vidikovci – Crnjeskovo, Bilješka stena, Banjska stena…

Kada ste na Tari nikako ne treba propustiti vidikovce. Predivan pogled i očuvana priroda učiniće da vam impresivan prizor ostane duboko u sećanju.

Vidikovac Crnjeskovo je na Kaluđerskim Barama. Lep pogled na panoramu Bajine Bašte i prelepi pejzaže ove planine ostaviće svakog turistu bez daha.

Banjska stena se nalazi na Mitrovcu. Put do nje je adekvatno obeležen, a na samom vidikovcu postoje klupe i sigurnosna ograda. Odatle se pruža lep pogled na kanjon Drine i jezero Perućac.

Vidikovac Bilješka stena je od Predovog krsta oko 6km, na 1225m nadmorske visine. U blizini se nalazi mala koliba, koju je sagradila filmska ekipa za potrebe snimanja Lalićevog filma – “Ptice koje nikad ne polete”, a koja se može slobodno koristiti.

Nekoliko stolova i klupa na otvorenom omogućavaju odmor dok se uživa u pogledu. Na ovoj lokaciji može se videti i Pančićeva omorika (relikt i endemit Balkanskog poluostrva).

Ergela konja

Na manastirskom posedu, u blizini manastira Sabor srpskih svetitelja, nalazi se ergela konja nacionalnog parka Tara. U njoj se može izvršti obuka i iznajmiti konji za rekreativno jahanje. Ovde možete iskoristiti i jedinstvenu priliku da Taru obiđete i na konjima.

Ergela trenutno ima 14 grla raznih rasa (punokrvna engleska, polu-arabere, bosansko-brdske) za potrebe sportskog i rekreativnog jahanja.

Etno selo – brvnare sa Tare

Na Tari je izgrađeno etno naselje koji predstavlja svojevrstan muzej pod otvorenim nebom. Naselje je postavljeno na Kaluđerskim barama i načinjeno je od koliba koje su prikupljene po tarskim i bajinobaštanskim selima. Pored koliba za stanovanje prikupljene su i sve pomoćne zgrade koje je jedno domaćinstvo nekada moralo da ima. Etno selo se nalazi sa leve strane puta od Kaluđerskih Bara ka Belom Boru.

Brana i jezerce “Jarevac”

Brana i jezerce “Jarevac” nalaze se u Šljivovici, ispod hotela “Šljivovica” i put do njega je adekvatno obeležen od strane Nacionalnog parka Tara.

Jezerce je lepo uređeno i idealno je mesto za piknik i odmor u prirodi.

Jezera u Zaovinama

Izgradnjom brane Lazići, na reci Beli Rzav formirano je jezero koje se zvezdasto razliva u najnižim delovima sela Zaovine. Brana je visoka 130m, a najveća dubina jezera je 80 m.

Manje jezero Spajići – nalazi se u mestu Đurići – ispod velikog jezera – prvo skretanje pre brane Lazići na putu Mitrovac – Zaovine.

Pored jezera se nalazi i mesto gde je Josif Pančić prvi put ugledao Omoruiku.

Zaovine su idealno mesto za sportove na vodi, pecanje, orijentaciju, ishranu u prirodi…

Poseta manastiru Rača

Ovo velelepno zdanje skriveno među brdima sela Rače na istoimenoj rečici, koje odiše lepotom arhitekture i nosi u sebi vekove srpske istorije, definitivno zaslužuje da se nađe na spisku za posete. Ovaj manastir je  zadužbina kralja Dragutina Nemanjića i datira iz 13. veka. Od vrednijih eksponata u manastiru i riznici danas možete videti: deo moštiju sv.Teokstita (kralja Dragutina), predmete legendarnog igumana Hadži Melentija Stefanovića: ustaničku zastavu iz 1807.god, vojvodsku kasu, oružje i zlatan krst s lancem koji je Hadži Melentije dobio od ruskog cara…

Prema kategorizaciji spomenika kulture manastir Rača je kategorisan kao ’’kulturno dobro od velikog značaja’’, a prostor oko manastira je od Zavoda za zaštitu prirode Srbije kao ’’zaštićena okolina nepokretnog kulturnog dobra’’.

Kod manastira se nalazi i manja ergela konja Nacionalnog parka Tara.

Za ljubitelje pešačenja kroz prirodu, preporučujemo šetnju do Lađevca – izvora lekovite vode. Od manastira Rače do izvora istoimene reke proteže se uređena pešačka staza koja prati rečni tok. Duž staze postoji više namenskih napravljenih odmarališta pogodih za piknik.

Kanjon Drine i jezero Perućac

Kanjon Drine, najviše poznat po drevnom splavarenju, kroz strme i mračne litice Tare i Sušice, niz valovite i hučne slapove Drine. Danas kanjon Drine više predstavlja izuzetan doživljaj za turiste u šetnji brodom od Perućca.

Kanjon Drine je manje poznat javnosti po naučnim prirodnjačkim znamenitostima koje pretstavljaju prirodnjački fenomen biljnog i životinjskog sveta, jedinstven u Svetu.

Perućac je turističko naselje na desnoj obali reke Drine i udaljeno od Bajine Bašta 13 km. Najpoznatije je po HE Bajina Bašta i jezeru koje je tu napravljeno zarad ove hidroelektrane.

Na jezeru je lepo uređena plaža sa bazenima za decu, tuševima, kabinama za presvlačenje i prelepim restoranom. Izuzev kupanja, gosti mogu da pecaju, voze se brodom, iznajme kanu ili pedalinu, spuštaju se čamcima Drinom.

Tu je i reka Vrelo,  verovatno najkraća reka u svetu. Duga je ravno 365 metara, pa mnogi kažu da je reka Vrelo, bistra kao oko, duga – godinu dana. Ova reka koja se posle kraćeg toka i predivnog vodopada uliva u Drinu, ima sve što imaju i one mnogo veće svetske reke – veliki, moćni izvor iz koga kulja beličasta voda, jedan ribnjak na desnoj obali, vodenicu na levoj, jednu levu pritoku u vidu bistrog potočića, naselje na levoj obali, dva mosta…

Mokra Gora – Šarganska osmica i Drvengrad

Šarganska osmica – Prelep prirodni ambijent obnovljene trase ove istorijske železnice uskog koloseka, kao i obnovljeni objekti uz prugu pročuli su se širom sveta. Pruga uzanog koloseka, građena je između 1921-1925 godine. Povezivala je Beograd sa Sarajevom i Dubrovnikom. Na svojoj trasi ima 22 tunela, desetak mostova i vijadukata. Prva parnjača ovom prugom prošla je 1925. godine, a poslednji “Ćira” 28. februara 1974. godine. Šarganska osmica je prva muzejska pruga kod nas koja je obnovljena isključivo kao turistička atrakcija. Na njoj saobraćaju parne i dizel lokomotive.

Kada ste u Mokroj Gori obavezno treba svratiti i u “Drvengrad”, čuveno etno selo Emira Kusturice.

GPS – Nacionalni park Tara koordinate: 43.9221, 19.3682